Jeśli Ci kiedyś przez głowę przemknęło pytanie czy gry komputerowe są rodzajem sztuki, to odpowiadam z całą odpowiedzialnością: tak, są.
I nie może po prostu być inaczej. W swoich esejach Ryszard Wagner pisał o "totalnym dziele sztuki" jakim jego zdaniem było przedstawienie teatralne. Miało ono być syntezą sztuk wszelakich - poezja, muzyka, malarstwo, śpiew, sztuki dramatyczne, nawet rzeźbiarstwo i architektura mogły znaleźć swoje miejsce w przedstawieniu i przyczynić się do totalnego doświadczenia widza.
Jak to się ma do gier komputerowych?
Kto grał w którąś ze współczesnych superprodukcji, których budżet liczy się dziesiątkach milionów dolarów, a cykl produkcyjny trwa kilka lat może docenić jakość scenariusza, talent aktorski osób podkładających głos i pracujących przy motion capture, piękno ścieżki dźwiękowej, talent grafików i animatorów oraz głębię opowiadanej w grze historii. Te elementy zbliżają gry do kina i mają wiele wspólnego z opisywanymi przez Wagnera elementami dzieła totalnego. Co wyróżnia gry?
Interaktywność.
To co do tej pory było nie możliwe staje się rzeczywistością w grach. Gracz nie jest widzem lecz aktorem. Działa, podejmuje decyzje i przezywa ich konsekwencje. Poszczególne klasyczne gałęzie sztuki w połączeniu z elementem interaktywności sprzęgają się w grze w unikalne, holistyczne doświadczenie, które angażuje gracza na nowych poziomach.
Zupełnie nowym rodzajem sztuki jest umiejętne tworzenie tego holistycznego doświadczenia. Manipulowanie obrazem, dźwiękiem, i aktywnością gracza tak, aby zapominając o rzeczywistości dał się całkowicie wciągnąć w doświadczenie.
Jednak nie potrzeba milionów dolarów i lat ciężkiej pracy by dokonać na tym gruncie czegoś estetycznie interesującego. Oprócz wielkich marek jak BioWare, UbiSoft, Electronic Arts itd. istnieją małe, niezależne studia i utalentowani pasjonaci, którzy tworzą scenę Indie Games, czyli niezależnych twórców gier.
To o nich i o ich arcydziełach oraz o anatomii gry jako działa sztuki będę tutaj pisał
